ตอนนั้นเราเป็นแค่เพื่อนที่บ่นเรื่องนอนไม่หลับให้กันฟัง

แกบอกว่า จิตมันทำงานหนัก บิ๊กเองก็พักผ่อนบ้าง

เราไม่ได้ฟัง แล้วแกก็รู้ว่าเราไม่ได้ฟัง

เราได้แต่นั่งฟัง แล้วบอกให้แกดูแลตัวเอง

แกตอบว่า เองก็ต้องดูแลตัวเองเหมือนกันจ้ะ อย่ามานะอ้วน

ต่างคนต่างเหนื่อย

แกบอกว่า ถ้าติดนี่คือปลดล็อคทุกอย่าง

แล้วก็บอกอีกว่า บางทีเราก็ต้องเลือกสักทาง และยอมเสียอะไรสักอย่างไป

แกด่าเราเรื่องทำงานดึก

เราก็ยังทำงานดึกอยู่ดี

ว่าเราไม่ได้คิดกับแกแบบเพื่อนแล้ว

เราเลยเล่นมุกโบราณใส่แก ว่าหากดวงใจของเจ้ายังว่างเว้น

แกหัวเราะ แล้วก็ไม่ได้ตอบ

เดือนที่เราบอกแกไปหมดแล้ว

แล้วก็ถอยออกมาให้แกไปเลือกทางของแก

เราพิมพ์ไปว่า รักเขาให้เต็มที่เลยนะคนเก่ง

ตอนนั้นเราตั้งใจพิมพ์จริง ๆ นะ

หายกันไปสิบสี่วัน

เราเป็นคนทักก่อน เหมือนทุกครั้ง

คุยกันเรื่องเรียน เรื่องข้าว เรื่องไม่มีสาระ

เดือนมิถุนาแกให้เราสัญญาว่าจะไม่มีคำถาม

เราสัญญา ทั้งที่มีคำถามเต็มไปหมด

อยู่ในเดือนเดียวกัน

แกเคยบอกว่า สองอาทิตย์ที่ผ่านมาเราดีมาก

แล้วเราก็ทำมันพังเอง ด้วยเรื่องที่ไม่ได้บอกแกตั้งแต่แรก